نان چه کسانی در دعوای ماست؟

دوباره با نزدیک شدن ایام انتخابات سیاست بازان بازی را شروع کرده اند .میز شطرنج سیاست چیده می شود و مهره ها صف آرائی می کنند ...سربازان بر سر هم می زنند تا مهره های بزرگ روان بازی کنند هرچه مهره های سرباز سیاه و سفید کم شود بازی به فینال نزدیکتر می شود...
تا یکی کیش شود و یکی مات ..
اما من به وفور در یافته ام که مات شده های اصلی من و تو خواهیم بود اگر باور کنیم این بازی جدی است ...
بیایید بازی را جدی نگیریم ...
میز را کسی چیده که نیاز به بازی دارد این بازی اعتیاد اوست نام و نان او در دعوای ماست .
می خواهند ما یکدیگر را اخراج کنیم تا آنها بمانند و هر وقت خواستند دو باره ما را در برابر هم صف آرائی کنند ..مقدسات ما مقدسات آنهاست ازادی ذیل عدالت مطالبه ماست همه یک چیز می خواهیم ..... اما با هم نمی خواهیم عیب ما این است و به خاطر همین است که سوارمان می شوند..... انها که باید در برابر ما پاسخگو باشند مار ا به هم حوالت می دهند ...
آن زمان که شعار نه چپ نه راست عوامانه و غیر عملی می نمود..
عمله های راست و چپ طرح چنین شعارهایی را عبور از انقلاب معرفی می کردند در و این در حالی بود که آنها خود را معیار انقلاب می دانستند...
انحصار طلبی چپ و راست باعث زایمانی غیر طبیعی در جریان های سیاسی شد..
شعارهایی اساسی که سالها شرق و غرب و چپ و راست آنها را لیبرالیزه کرده بودند با اقبال عمومی مواجه شد...
عدالت عدالت و عدالت..
این شعار را اگر هر یک از افراد نزدیک به یکی از این دو جناح سر می داد باور پزیر نبود چون با دستمال کثیف نمی شود شیشه را پاک کرد..
صف بندی تمام عیار چپ و راست در مقابل هم روزنه جاری شدن جوی عدالت را فراهم کرد...
جویی که می بایست تا امروز به رودخانه و سیل مبدل می شد....
عیش قدرتمندان و زرمندان به عزا تبدیل شد و فقرا بازی را برده بودند
اما..
شطرنج سیاست گویا بازی های دیگری دارد...
امروز مهره های سفید و سیاه با هم بازی می کنند نه بر هم..
و از فردا تیتر روزنامه ها شلیک می کنند...
چپ و راست در شطرنج هم دوپینگ می کنند آنها با مهره ای بی رنگ بازی می کنند..
کاش فقرا هم شطرنج بلد بودند!!!